بر این اساس تفكر دوران مدرن دو تعبیر از یك جریان مسلط فكری در غرب است.[1] گرچه سكولاریسم در سدۀ نوزدهم به عنوان یك دیدگاه و رویكرد، اعلان وجود كرد ولی بن‌مایه‌ها و بنیان‌های نظری آن در قرن‌های پیش ـ از رنسانس به بعد‌ـ ریشه داشت؛ یعنی هنگامی‌كه جریان تفكر مدرن با ویژگی‌های خود نطفه بست و در قرن هیجدهم بروز و وجود یافت.

هم‌اندیشی‌های رسانۀ تلویزیون و سكولاریسم ـ كه از سلسله همایش‌های رسانه و دین هستند ـ اگر تنها به این مهم دست یافته باشند كه بحث از نسبت مطالعات رسانه‌ای و مبانی نظری سكولاریسم بحثی قابل تصور و محتمل است و در مطالعات رسانه و دین قابل لحاظ و تأمل است، به هدف خود دست یافته‌اند.  

در مقالات ارائه شده برای هم‌اندیشی و هم‌چنین سخنرانی‌های ایراد شده پیش از هم‌اندیشی[2] از سوی پژوهشگران و اندیشمندان حوزه و دانشگاه در برخی موضوعات مطالب قابل توجه و ارزشمندی ارائه شده است.

در مقالات ارائه شده به دومین هم‌اندیشی ـ كه اكنون خلاصۀ برخی از آن‌ها پیش‌روی شماست ـ برخی موضوعات جدید كه در هم‌اندیشی اول مغفول مانده بودند، مورد بحث و پژوهش قرار گرفته‌اند. با این وجود معترفیم كه برخی مباحث در حیطۀ مطالعات رسانه‌ای و تاثیرپذیری آن از مبانی نظری سكولاریسم و زوایای گوناگون آن، هم‌چنان بكر و ناشناخته باقی مانده‌اند.

امید كه این دو تلاشِ جمعی از جامعۀ علمی كشورمان سرآغاز خوبی برای مطرح شدن مبانی سكولاریسم باشد. هم‌چنین امیدواریم این دو هم‌اندیشی توانسته باشند در حد و اندازه‌های خویش مباحث تئوریك نسبت‌سنجی بین رسانه‌ای چون تلویزیون و سكولاریسم را به یكی از مباحث مورد توجه آدمیك تبدیل نمایند كه حاصل آن  پژوهش‌های عمیق و گسترده در حوزۀ مطالعات رسانه‌ای و دینی خواهد بود.

و من الله التوفیق

 


1. بر اساس پیشنهاد برخی متفكران غربی، تفكر دوران مدرن دارای دو وجه فلسفی ـ و فرهنگی ـ كه مدرنیته نامیده می‌شود و زیبایی‌شناختی ـ و هنری ـ كه مدرنیسم نامیده می‌شود، می‌باشد. با این همه سكولاریسم اساساً تمامی ساحت‌های فلسفی و زیبایی‌شناختی را شامل می‌شود.

2. امسال نیز پیش از برگزاری هم‌اندیشی رسانۀ تلویزیون و سكولاریسم سلسله سخنرانی‌های ترتیب داده شدند تا پیش زمینۀ فكری لازم برای برگزرای هرچه بهتر هم‌اندیشی فراهم شود. تصاویر بخشی از این سخنرانی‌ها جهت بهره‌برداری های علمی و رسانه ای در اختیار پژوهشگران قرار گرفتند.